Ograniczenie LZO nie jest właściwie procesem osuszania, choć wygląda bardzo podobnie. Technologię rotorową firmy Munters wykorzystuje się do optymalizacji procesu ograniczania LZO przy zastosowaniu rotora zeolitowego zamiast osuszającego.
Co to jest LZO?
LZO oznacza lotne związki organiczne. Lotne substancje chemiczne wytwarzają opary w temperaturze pokojowej. Substancje organiczne to substancje chemiczne zawierające cząsteczki węgla. Lotne związki organiczne obejmują substancje chemiczne przemysłowe, rozpuszczalniki, alkohole, a nawet benzynę. LZO w połączeniu ze światłem słonecznym wytwarzają ozon atmosferyczny lub smog.
Co to jest zeolit?
Zeolit to minerał pochodzenia naturalnego, występujący w formie krystalicznej. Naturalny zeolit składa się z wodnych krzemianów glinowych sodu, wapnia, potasu lub baru.
Naturalny zeolit jest minerałem hydrofilowym (lubiącym wodę), który łatwo adsorbuje i desorbuje wodę. Dla zastosowań przemysłowych opracowane zostały zeolity syntetyczne. Do tej pory stworzono ponad 70 rodzajów zeolitów syntetycznych.
Zeolit hydrofobowy to kryształ nieorganiczny o właściwościach dostosowanych do adsorpcji LZO. Zeolit hydrofobowy jest kryształem stałym. Obojętne właściwości zeolitu oznaczają, że nie powoduje on reakcji chemicznych. Jest on również niepalny do temperatur ekstremalnych i nie wchodzi w reakcje z mocnymi kwasami.
Jak działa zeolit?
Podstawową strukturą zeolitu jest czworościan lub piramida utworzona przez dwutlenek krzemu (SiO2). Czworościan posiada jeden atom krzemu w centrum i tlen w każdym rogu.
Zeolit wiąże się poprzez podział atomu tlenu. Powiązane zeolity tworzą pory. Rozmiar porów zależy od liczby powiązanych cząsteczek zeolitu. Jako kryształ, zeolit posiada ścisłą strukturę, a zatem każdy rodzaj zeolitu posiada inny układ cząsteczek zeolitu. Jako że każdy rodzaj zeolitu jest unikalny, tak też rozmiar każdego poru jest unikalny.
Rozmiar związku organicznego decyduje o tym, który rozmiar porów zeolitów jest najlepszy dla adsorpcji. Urządzenie Munters Zeol wykorzystuje mieszankę zeolitów hydrofobowych o różnych rozmiarach porów. Mieszanka zapewnia adsorpcję większego zakresu rozpuszczalników organicznych. Większość dostępnych na rynku rozpuszczalników jest adsorbowana za pomocą naszych zeolitów hydrofobowych.
Por zeolitowy przyciąga i zatrzymuje LZO słabą siłą przyciągania. (Jest to słaba siła fizyczna przyciągania pomiędzy chemicznie neutralnymi związkami.) LZO pozostanie w porze do chwili zastosowania energii (np. cieplnej). Energia cieplna pokonuje siłę przyciągania, a LZO uwalnia się od zeolitu i zostaje uwolniony do powietrza.
Gdy powietrze pełne LZO przepływa obok cząsteczek zeolitu, zeolit działa jako filtr wsteczny, czy też sito molekularne, wyłapując związki adsorbujące, a pozwalając na przepływ związków zbyt dużych.